De ouderdom van de Vedische Astrologie
door Marie-Christine Sclifet © september 2002
- vertaling Beatrice Boucher -
update van de links op 25-10-2005 (een aantal is helaas niet meer
online bereikbaar)
Introductie
Volgens
de Indiërs is de Vedische astrologie meer dan 5000 jaar oud.
De Veda's, de oudste geschriften (ook 'revelaties' genoemd) zouden
van nog latere datum zijn. De Indiërs spreken in hun geschiedenis
van data zoals, 3000 v.C., 5000 v.C., 7000 v.C. en gaan zelfs tot
100 000 v.C. terug ...... Is dat mythe of werkelijkheid?
Hypotheses
Omdat
de Rig-veda (de eerste van de Veda's) de oudste tekst is van India
rest ons alleen de Rig Veda te dateren om een ijkpunt te hebben dat
we als uitgangspunt kunnen nemen om de andere vedische teksten te
dateren en ook de astrologie waarvan de principes in de Rig Veda al
uiteengezet worden.
De Rig Veda dateren
Ik
zal beginnen met een uitleg van de dateringen van de vedische teksten:
1. volgens
de Indiase traditie
2. volgens de officiële versie van 'de school van Muller'
Nadat ik beiden
standpunten en theorieën uiteengezet heb, zal ik een poging doen
om de geldigheid, of ongeldigheid, van hun stellingen te bewijzen.
1°
Hoe oud zijn de Veda's?
Volgens dat wat we op school leren (hetgeen we nog steeds in encyclopedieën
lezen), werd India in 2000 v.C. bezet door een nomadisch volk afkomstig
uit de Kaukasus dat de Veda's achterliet.
Dit nomadische volk met een lichte huid zou ook verantwoordlijk zijn
voor de verspreiding van de Indo-europeese talen waar het Sanskriet,
Grieks en het Latijns deel van uitmaken. In de chronologie van de
Vedische teksten volgens Muller zou de Rig Veda de oudste vedische
tekst zijn en uit 1200 v.C. dateren.
De moeilijkheden met het dateren van de vedische astrologie, de vedische
teksten en de Veda's vinden hun oorsprong in de ouderdom van de Veda's
zoals vastgesteld door Muller, overigens een datering die algemeen
geaccepteerd wordt.
Want inderdaad, als de Rig Veda, de oudste vedische tekst (1), uit
1200 v.C. dateert, is het moeilijk voorstelbaar dat de vedische astrologie
die uit de Veda's afkomstig is van oudere datum zou zijn.
2°
De ouderdom van de Veda's volgens de officiële versie (1200 v.C.)
correspondeert niet met de Indiase chronologie die van vele oudere
datums spreekt (tot 3900 v.C. en ouder).
Zo, waar komt dit verschil vandaan en wie heeft gelijk?
3°
Officiële versie van de Veda's = 1200 v.C. maximum.
Deze datering van de Rig Veda vindt zijn oorsprong in de 'theorie
van de Arische invasies'. Deze theorie, geïntroduceerd in de
19de eeuw, legt uit dat het volk waaruit de Veda's afkomstig zijn
en daarmee verbonden de oorsprong van de Vedische cultuur, vanuit
de Caucasus emigreerde naar het sub-continent van India en deze bezette
vanaf 1500 v.C. (2). Het is Muller, een 19de eeuwse oriëntalist,
die de theorie van de Arische invasie heeft bedacht en die haar heeft
doen plaatsvinden rond 1500 v.C. zodat het overeenkwam met de bijbelse
tijdrekening (3).
De theorie
van de Arische invasie is als volgt ontstaan: de veronderstelling
van Abbé Dubois (4) van een emigratie naar India van een volk
afkomstig uit Centraal Azië is overgenomen door Muller die het
'de theorie van de Arische invasie' noemde.
Muller
vertaalde het woord 'arya' dat 'edel van geboorte en daden' betekent,
met 'Ariër' en legde dit woord uit als: 'een ras met lichte huid'.
Muller noemde vervolgens 'Dravidiërs' de populatie met donkere
huid die India bevolkte vóór deze zogenaamde Arische
invasie.
De theorie
van deze 'rassen' is feitelijk afkomstig uit een foutieve interpretatie
van 'de oorlog tussen de machten van licht en duisternis' zoals beschreven
in de Vedische geschriften uit de oudheid. Deze strijd werd daardoor
een 'strijd tussen de volkeren met lichte en met donkere huid'.
En zo is
dit deel van de geschiedenis ontstaan en wordt er sindsdien onderwezen
dat de Indo-Europeese volkeren afkomstig uit Centraal Azië het
sub-continent van India hebben bezet rond 1500 v.C. en daar een vedische
literatuur hebben achtergelaten. Deze theorie wordt al meer dan een
eeuw onderwezen zowel in onze westerse als in de Indiase scholen!
Max Muller
concludeerde vervolgens aan de hand van de verschillende grammaticale
stijlen in het Sanskriet dat gebruikt werd in de teksten dat de Rig
Veda de oudste tekst was en de Upanishads een van de meest recente.
Muller nam
de geboorte van Buddha, ongeveer 600 jaar v.C. als zijnde het einde
van het Vedische tijdperk. Vanaf die datum terugrekenend in de tijd
besloot hij een willekeurig tijdsinterval van 200 jaren tussen de
verschillende soorten geschriften in te voegen.
En zo, volgens
de theorie van Muller, zou de tijdsberekening van de Vedische teksten
de volgende zijn:
- Rig Veda: 1200
v.C.
- Sama-Veda, Ayur-Veda,
Atharva-Veda: 1000 v.C.
- Brahmanas: 800
v.C.
- Upanishads, Aranyakas:
600 v.C.
De oudste
geschriften van India zouden in het vervolg gedateerd worden volgens
de theorie van Muller gebaseerd op een Arische invasie rond 1200 v.
C.
4°
Sommige delen van de Rig Veda, de oudste tekst (1) dateren uit 3900
v.C. en zelfs eerder.
Hoe zit het? En
hoe oud is de Vedische literatuur?
Ten eerste is het belangrijk te weten dat de meerderheid van de Vedische
teksten met elkaar verbonden is via een bepaalde tijdberekening. Dus,
wanneer we proberen de Vedische teksten te dateren is het belangrijk
om rekening te houden met deze chronologie. De Veda's zijn volgens
deze chronologie samengesteld in deze volgorde: de Rig Veda, de Sama-Veda,
de Ayur-Veda en de Atharva-Veda.
De Vedangas
en de Upa-Veda's zijn na de Veda's geschreven, net als de epische
gedichten van de Mahábhárata, de Ramayana, de Upanishads
en de Purunas (1). De traditionele Indiase tijdsrekening plaatst de
epos van de Mahábhárata rond 3100 v.C., de Ramayan in
4300 v.C. en de Manu rond 6776 v.C..
De Vedische teksten bevatten vele astronomische verwijzingen (zoals,
eclipsen en planetaire configuraties) die overeenkomen met de tijdstippen
waarin de teksten werden geschreven. Juist deze verwijzingen geven
ons nu de mogelijkheid om de periode te bepalen waarop deze teksten
zijn samengesteld.
Noot: vóór het computertijdperk was het absoluut onmogelijk
dit soort informatie te vervalsen => de astronomische fenomenen
en data die in de teksten worden beschreven zijn daarom wel letterlijk
gezien door degenen die ze beschreven.
Voorbeelden:
De Rig Veda (5:40:5-9)
beschrijft een zon-eclips uit 3928 v.C.: het was geen totale eclips
maar een partieel die s' middags plaatsvond op de meridiaan van Kurukshetra,
op een bepaalde dag na het zomer solstitium.... Volgens P.C. Sengupta,
geschiedkundige der wetenschappen is er slechts één
datum die aan alle voorwaarden beantwoord: 26 juli 3928 v. C.
Bron: (5).
Herman G.Jacobi
In 1894 berekende hij (berekeningen gebaseerd op de precessie) dat
de Rig Veda uit 4000 of 5000 v.C. dateert.
Bron: (6).
De Ayur Veda en de Atharva Veda bevatten elementen die uit 2400 v.
C. dateren.
De Ayur Veda en de Atharva Veda spreken van een lente equinox op de
nakshatra Krittika (de Pleïaden: 26gr40 Ram tot 10gr Stier) en
van een zomer solstitium (ayana) op Nakshatra Magha (Ogr. tot 13gr20
Leeuw). Dit geeft een datum van +/- 2400 v.C.
Bron: (7).
Uitgaand
van wat we eerder hebben gezegd, kan de Rig Veda gedateerd worden
op minstens 3900 v.C.
5°
Analyse vanuit het Indiase standpunt.
Wat zijn de archeologische bewijzen die de astronomische data uit
de Vedische teksten ondersteunen?
1.
India bezit archeologische gebouwen die tot de oudste en omvangrijkste
van de wereld behoren
Het Harappeese India, of het India van de zogenaamde 'Beschaving van
de Hindoe Vallei', was de grootste stedelijke beschaving in de wereld
tussen 3300 en 1900 v.C. (8).
De algemene
chronologie van de beschaving van de 'Hindoe Vallei' (9)is:
- meest
recente Harappeese fase: 1900 tot 1300 v.C.
- Harappeese
fase: 2600 tot 1900 v.C.
- oudste Harappa
(meerdere fases): 5500 tot 2600 v.C.
- Mehrgarh: 7000
tot 5500 v.C.
Meer dan
duizenden archeologische vondsten hebben een indrukwekkende oude cultuur
aan het licht gebracht. Met name de ontdekkingen (uit het begin van
de 20ste eeuw) gedaan bij Mohenjodaro en Harappa (aan de oevers van
de Sindhu, of 'Indus'). http://www.harappa.com/indus/map1.html
(Noot:
Harappa wordt aangehaald in de Veda's)
Archeologische opgravingen en wetenschappelijke analyses concluderen
dat de Sindhu-Sarasvati beschaving een glorietijd heeft gekend tijdens
het 3e millennium v.C. Op haar hoogtepunt strekte deze
beschaving zich uit tussen de Ganges in het Oosten tot aan Afghanistan
in het Westen, tussen de grens van Iran tot dicht bij Bombay.
Zie de website: 'The
Ancient Indus Valey' (zeer uitgebreid!):
2.
De oude ruïnes getuigen van een buitengewoon culturele rijkdom
zowel op
spiritueel als op materieel gebied: opmerkelijke stedelijke planning
(straten die georiënteerd zijn naar de 4 windrichtingen en rechte
hoeken met elkaar maken), pracht van de architectuur, tempels, bakstenen
huizen met verdiepingen, magazijnen, voorraaddepots, prive en publieke
badhuizen (10), ingenieus rioleringsysteem (wat zeer zeldzaam was
in die tijd), ambachtelijke objecten, gebruik van keramiek, aardewerk,
metalen, sieraden (11), gebruik van een gestandaardiseerd systeem
voor maat en gewichten (12), eerste schrift, etc...
3. De script "Harappa" heeft uiteindelijk zijn geheimen onthuld.
De gebruikte taal is tegenwoordig definitief herkend als zijnde van
Sanskriet oorsprong ('proto' brahmi). De meest oude scripts van Harappa
dateren uit 5500 jaar v.C.
Foto's van deze
script van 'Harappa': http://www.harappa.com/indus2/index.html
(klik op 'early writing' - '16 tablets' - en op 're-excavations').
Pers (BBC) (13)
- bronnen (14) - Andere fotos van de script van Harappa (15).
4.
In India is vrij recentelijk een nieuw stedelijk complex gevonden.
Zoals Dwaraka e.o. door S.R. Rao en het 'Nationaal instituut voor
Oceanografie in India', steden die van een overgangsfase getuigen
tussen de beschaving van Harappa en die van de oudste oudheid van
India.
(noot: de
vedische teksten spreken van Dwaraka).
Bronnen en beelden:
(16)
5. De recente Indiase archeologische onderzeese ontdekkingen
hebben een stad aan het licht gebracht in het dal van Cambay die mogelijk
de oudste stad van de wereld zou kunnen zijn, in de nabijheid van
de beschaving van de Sarasvati-Sindhus. De structuur van de stad zoals
deze naar voren komt via de sonars, de gevonden holle edelestenen,
etc, getuigen van een menselijke beschaving. Deze 'stad' is minstens
7000 jaar (5000 v.C.).
Een ruine is daar ook ontdekt en gedateerd op 9500 jaar (7500 v. C.).
Bron &
beelden: (17) - Pers: BBC & Indian Express: (18)
6. Merhgarh (7000-5500 v.C.)
300 km ten noorden van Mohenjo-Daro heeft men de overblijfselen ontdekt
van een gemeenschap waarvan de ouderdom geschat is op meer dan 8500
jaar.
Bronnen
en beelden: (19)
7.
Ongeveer 30% van de archeologische sites zijn blootgelegd......
en, gezien een aantal van deze plekken in Pakistan en in Afghanistan
liggen, zijn er op dit moment nog politieke belemmeringen om de opgravingen
te starten....
6°
Analyse vanuit het westerse standpunt: zijn de uitgangspunten voor
de datering van de Rig-Veda op 1200 v.C. en die van de andere vedische
teksten als zijnde van latere datum gebaseerd op wetenschappelijke
en archeologische feiten?
Nee,
dus. De theorie van de Arische invasie (TAI) die de basis vormt van
de chronologie van Muller en van zijn datering van de Rig Veda op
1200 v.C. is in tegenspraak met de ontdekkingen en de archeologische,
geologische, antropologische en genetische bewijzen van de laatste
twee decennia.
1.
De Rig Veda (de eerste Veda) geeft een lofrede over de Saraswati (of
Sarasvati), een brede rivier die op bepaalde plekken een breedte had
van 7 km.
Gezien
er nergens een spoor te vinden was van deze legendarische rivier is
de Saraswati 200 jaar lang door de academici beschouwd als een mythe.
En bijgevolg werden de Vedische teksten ook beschouwd als een verzameling
gedichten, legendes en mythologische verhalen.
Welnu dan,
er zijn recente satelliet foto's die het bestaan bewijzen van een
droog gevallen rivier die de Saraswati blijkt te zijn. Bovendien,
een groot aantal archeologische plekken in het Noorden van India hebben
de laatste decennia de overblijfselen onthuld van (vedische) steden
die vroeger langs de oevers van de Saraswati lagen.
Dus:
- de rivier die
in de Rig Veda wordt beschreven bestaat en bevindt zich in India,
- de beschrijvingen in de
Veda's van de bloeiende beschavingen langs de Saraswati, worden bevestigd
door de archeologische vondsten,
- de Vedas beschrijven wel
degelijk de opgetekende werkelijkheid van een bepaalde tijd.
Ongelukkigerwijze
droogde de Saraswati langzaam uit binnen een periode van meerdere
eeuwen om uiteindelijk helemaal te verdwijnen rond 1900 v.C.
De Rig veda
moet dus voor die tijd geschreven zijn.
Dit
heeft serieuze consequenties voor de theorie van de Arische invasie
van rond 1500 v.C. Deze kan namelijk nooit juist zijn gezien de Veda's,
die zogenaamd door de Arische bezetters uit de Kaukasus zijn geschreven
rond 1200-1000 v.C., een beschaving beschrijven die al voor 1900 v.C.
bestond, en die zich ontwikkeld heeft langs de Saraswati gedurende
vele duizend jaar.
2.
De nomades uit de Kaukasus, als ze de schrijvers waren van de Veda's,
hebben nooit iets geschreven over hun eigen land.
De Vedas geven overigens helemaal geen melding van een buitenlandse
oorsprong: alles komt uit India. Alle bergen en de 7 rivieren die
overvloedig worden beschreven en verheerlijkt in de Vedische teksten
zijn uitsluitend Indiaas.
Bovendien,
zelfs de Rig Veda maakt 100 maal verwijzingen naar een oceaan (samudra),
en ook naar boten, rivieren... En de oude Vedische goden zijn goden
die uit de oceaan ontsproten zijn...
3.
De Ariërs zouden de paarden in India hebben meegebracht rond
2000 v.C. volgens de TAI.
En toch zijn er botten van paarden gevonden in India uit 5000 v.C.
4.
De Chronologie van Max Muller
gebruikt voor de datering van de verschillende vedische teksten en
gebaseerd op de ontwikkeling van de grammatica van het Sanskriet is
waarschijnlijk juist, maar de voorgestelde tijdsintervallen
(van 200 jaren) zijn slechts de veronderstellingen van Muller.
De
willekeurige voorgestelde tijdspanne van 200 jaar tussen de verschillende
vedische teksten is veel te kort. Want de evolutie van de menselijke
talen volgt een veel langzamer tempo. En bovendien zijn er ook veel
meer taalkundige veranderingen geweest in het klassieke Vedische Sanskriet
dan in het klassieke Sanskriet van Panini dat al sinds 2500 jaar bestaat
5.
Er bestaat een continuiteit in de morphologie van het schrift:
van het Harappeese schrift via de Brahmi tot het Devanagare schrift
(het geschreven Sanskriet zoals we dat nu kennen).
6.
De continuiteit van de vedische cultuur
Verschillende overblijfselen uit verschillende tijden + culturele
continuiteit tussen de beschavingen Shindu-Sarasvati en de middeleeuwse
Indiase maatschappij, spreken het TAI tegen.
7.
De spirituele wijsheid van de Vedische teksten wordt ontkend
wanneer de Vedas slechts als dichtsels van barbaarse bezetters worden
gezien. En dit ondanks het feit dat de Veda's de fundamenten waren
van de grote yoga en mystieke tradities van Azië.
8.
De ontdekte altaren in de Indus-Sarasvati sites (3000 v.C)
zijn gebouwd volgens de zeer precieze berekeningen uit de Shulba Sutras.
Het impliceert dat deze teksten voorafgegaan zijn aan het
bouwen van deze altaren.
9.
Niet alleen wordt de Vedische literatuur ter zijde geschoven, maar
ze wordt ook gescheiden van de grote archeologische vondsten uit de
Harappa, net alsof er een India bestaat met 'een literatuur zonder
beschaving' en 'een beschaving zonder literatuur'....
10.
De objecten en schriften die boven water zijn gekomen tijdens de archeologische
opgravingen in het dal van de Indus laten zien dat er wel degelijk
sprake is van een Vedische cultuur: beelden van Vedische
goden (20), swastikas, figuren die de verschillende posities van de
yoga uitbeelden (20,21), altaren en de gebruikte voorwerpen nodig
voor het uitvoeren van de rituelen die in de 'Brahmanas' Veda's zijn
beschreven, etc...
Beelden: (20)
& (21) - Bronnen: (22) & (23) & (24)
7°
Datering van de Vedische astrologie
1.
De fundamentele principes van de Vedische astrologie worden al in
de Rig Veda uiteengezet:
- De Rig
Veda kan gedateerd worden op 3900 v.C.
- Omdat de Vedas
een compilatie zijn van verschillende revelaties, die bovendien voorafgegaan
zijn door een mondelinge traditie impliceert dit dat de Rig Veda wel
degelijk dateert van vóór 3900 v.C.
- de basisprincipes
van de Vedische astrologie vinden we in de Jyotisha Vedanga, een tekst
die de concepten uit de Vedas verder uiteenzet.
Impliceert dit
dat de concepten van de Vedische astrologie ook van voor 3900 v.C.
dateren?
2. Vedische
astrologie gebaseerd op de Parasara
-
BPHS de Parasara = compilatie uit de tijd van de indiase
vedische astrologie (daarvoor = mondeling traditie)
- Volgens de Vedische
chronologie, de datering van historische gebeurtenissen (zoals de
oorlog van de Mahábhárata) en de (controle) bevestiging
daarvan via verschillende andere informatiebronnen bestond Parasara
al rond 3100 v.C.
=> de Vedische
astrologie bestaat sinds minimaal 5100 jaar!
3.
Andere Indiase astrologische teksten uit de oudheid: de
Upadesa sutras, de Jaimini, de Brighu Samhita, etc...
4.
Nakshatra: de
nakshatras vormen een uniek Indiaas systeem waarvan de creatie dateert
van de Rig Veda (en dus uit het 4de millennium v.C.)
Bronnen: (23)
& (24) & (25).
5.
1790: de Schotse wiskundige John Playfair bewees
dat de oudste vastgelegde astronomische waarnemingen (in ephemerides
die ook bekend waren in de 18de eeuw) gebruikt door Indiase astrologen
dateren uit 4300 v.C.
Bron: (24) &
(26).
6.
De Franse astronoom Jean-Sylvain Bailly (einde 18de eeuw) heeft gezegd:
"De bewegingen
van de sterren zoals berekend door de Hindoes ongeveer 4500 geleden
verschillen zelfs geen minuut met de (moderne) tabellen van Cassini
en Meyer. De Indiase tabellen geven dezelfde jaarlijkse variatie voor
de Maan als die ontdekt door Tycho Brahe - een variabele onbekend
voor de scholen van Alexandrië en Arabië."
Bronnen: (24)
& (27)
7.
Als de horoscopie in Alexandrie rond 332 v.C is ontstaan, hoe
is het mogelijk dat hofastrologen hebben kunnen voorspellen in 560
v.C. toen ze de geboortehoroscoop van Prins Siddhartha (Gautama Buddha)
bestudeerden, dat hij "koning van koningen of keizer van de asceten'
zou worden?
8. De
Horoscopie dateert op z'n minst van de Rig Veda (3900 v.C.):
De Yotisha
bestaat uit 3 delen: Siddhanta, Samhita en Hora. (Narada Samhita,
1-4). Hora
is de voorspellende astrologie en betekent studie van de Tijd.
Hora is verdeeld
in verschillende delen:
- Jataka of horoscopie
- Prasna of uurhoek astrologie
- Muhurtha of electie astrologie.
Er zijn 6 Vedangas
(appendix van de Vedas) waaronder de Jyotisha Vedanga (28). En iedere
Veda heeft zijn eigen Vedanga Yotisha (= VJ). Zo
is de Vedanga Yotisha (VJ) voorradig in verschillende versies:
- de Rig-VJ, de
oudste met 36 versen
- de Yajur-VJ met 43 versen.
De Yajur-VJ spreekt van een astronomische gebeurtenis (29) gedateerd
rond 1500 v.C. En daarom dateert de Rig-VJ wel degelijk van vóór
1500 v.C.
Bron: (30).
* Ik wil hierbij zeggen dat op het moment waarop ik dit artikel
schrijf nog duizenden astrologische teksten in het Sanskriet op een
vertaling wachten...
9. De
12 dierenriemtekens net als de 7 planeten en de Maansknopen worden
verschillende keren genoemd in de Rig Veda (3900 v.C)
De
Zodiak
Misschien verbazend
voor westerlingen, maar in de Rig Veda vinden we al bewijs van het
bestaan van de Zodiak. De oorsprong van de zodiak van de 12 tekens
wordt normaliter toegedicht aan Babylonië en gedateerd op ongeveer
600 v.C.
Maar in de Rig
Veda (RV 1:164:11) wordt verteld: "Het wiel van de Zon aan de hemel
heeft 12 stralen en wordt onderverdeeld in 360 paren van 'zonen'.
Deze 'zonen' zijn de dagen (bestaande uit dagen en nachten). Dit getal
van 360 is ook de verdeling van de cirkel in 360 graden, de zgn "Babylonische"
verdeling.
De twaalfvoudige verdeling veronderstelt een zodiak, maar een aantal
zodiakale (siderische) tekens wordt ook al in de Rig Veda benoemd,
zoals:
- Vrishabha (Taurus)
(RV 6:47:5 et 8:93:1)
- Mithuna (Gemini) (RV 3:39.3)
- Simha (Leo) (RV 5:83:3 et 9:89:3)
- Kanya ( Virgo) (RV 6:49:7)
Als we deze astronomische data, die gerelateerd zijn aan deze siderische
tekens, willen dateren, komen we op een datum rond 4000 v.C.
De referentie aan de lente equinox in het siderische teken Taurus
(Vrishabha), plaatst haar rond het 4de millennium v.C. Hetzelfde vers
verbindt de maand van de Stier met zijn tegenstelde tekens "Jyeshtha"
(nakshatra van 16°40' tot 30° Scorpio valt samen met de
herfst equinox), en bevestigt dat de benaming Vrishabha (Taurus) gebruikt
werd in astronomische zin en voor tijdsbepaling.
- Virgo (Kanya)
is geassocieerd met Chitra.
Chitra is de nakshatra
(asterisme) die Spica (de koren van de Maagd) bevat. Zo worden dankzij
deze beschrijving alle twijfels weggenomen betreft het feit dat Kanya
(Virgo) de 6de constellatie van de Zodiac is.
Hetgeen betekent
dat deze zodiac even oud is als de oudste van de Veda en dat hij 'uitgevonden'
is lang voor Babylonie!
Bronnen: (23)
10 Harappa:
de tekens van de zodiak en de planeten bestonden al in de 3de millennium
v.C.
De
volgende links verwijzen naar de beelden:
- Vissen
http://www.harappa.com/script/parpola7.html
http://www.harappa.com/script/parpola8.html
- Stier, Schorpioen
http://www.harappa.com/indus/54.html
http://www.harappa.com/indus/56.html
http://www.harappa.com/indus/27.html
http://freepages.history.rootsweb.com/~catshaman/121Indus/02Indussym4.htm
- Ram
http://www.harappa.com/figurines/38.html
- De Pleïades
http://www.harappa.com/script/parpola12.html
http://www.harappa.com/indus/34.html
- Saturnus, Mercurius,
Vénus, de Pléïades, Aldébaran (Rohini),
etc...
http://www.harappa.com/script/parpola9.html
http://www.harappa.com/script/parpola10.html
http://www.harappa.com/script/maha9.html
http://www.harappa.com/script/maha10.html
De ontcijfering
van het Harappa-script geeft aan dat men wel degelijk verwijzingen
maakte naar sterren, planeten of constellaties.
Bron : (31)
Gezien met vrij
veel zekerheid gezegd kan worden dat de Rig Veda uit 4000 v.C. dateert,
dat de tekens en planeten erin genoemd werden zowel als de overblijfselen
van planetaire monumenten én de Harappa-script, kunnen we zeggen
dat de 12 tekens en de 7 planeten uit India afkomstig zijn en niet
uit Mesopotamië of Griekenland!
Conclusie
De
theorie van de Arische invasie houdt geen stand, de veronderstelde
datering (officiële versie) van de Veda's en andere Vedische
teksten zijn niet juist.
Het is van belang om de parallellen te herkennen en vast te stellen
tussen (de studie van) de inhoud van de Vedische teksten (inhoud zoals
we die in het licht van onze huidige kennis kunnen begrijpen) en de
realiteit van recente archeologische en wetenschappelijke ontdekkingen.
En zo, gezien het voorgaande, zowel op het niveau van de astronomische
datering van Vedische teksten als op het niveau van hun inhoud, gezien
de Harappeese overblijfselen en wat de ontcijfering van de Harappa-script
heeft onthuld, kan ik niets anders concluderen dan dat de Vedische
astrologie zeker 5000 jaar oud is, of meer!
© Marie-Christine Sclifet
25 sept.
2002 (update 3 okt. 2002)
mail schrijver
Vertaling Beatrice
Boucher
26 juli
2003 (de
juistheid vd links liggen bij de schrijver)